Historyczny podział banków ze względu na wykorzystanie internetu

Banki detaliczne można podzielić ze względu na wykorzystanie internetu na cztery rodzaje, tj.:

1. banki wirtualne, czyli zdematerializowane instytucje finansowe, które nie posiadają sieci placówek naziemnych. Internet pełni w nich rolę podstawowego kanału dystrybucji usług. W roli uzupełniającej bank wykorzystuje pozostałe kanały elektroniczne, a także w ograniczonym zakresie mikroplacówki (kioski multimedialne) i punkty kredytowe, służące jedynie do akwizycji nowych klientów, przyjmowania wniosków kredytowych i w ograniczonym zakresie udzielania informacji na temat oferty banku;

2. banki wielokanałowe, czyli banki z siecią oddziałów, w których internet jest jednym z wielu udostępnionych klientom kanałów dostępu. Charakterystyczną cechą tego typu banków jest integracja placówek z pozostałymi elektronicznymi kanałami dostępu. Najważniejszym kanałem dystrybucji są w tym modelu placówki, których rola ewoluuje z centrum rozliczeń finansowych do miejsca, w którym prowadzona jest akwizycja, doradztwo i sprzedaż produktów bankowych. Na rynku polskim jest to dominujący i docelowy model działalności tradycyjnych banków, chcących udostępnić swoim klientom bankowość internetową;

3. tradycyjne banki z osobnym, wirtualnym oddziałem centrali. Wymagają one założenia odrębnego, specjalnie dedykowanego konta dla obsługi operacji bankowości elektronicznej. Jest to model przejściowy, charakterystyczny dla banków bez wdrożonego zintegrowanego systemu operacyjnego. Uniemożliwia to korzystanie z klasycznej obsługi konta w placówce równoległe z elektronicznymi kanałami dostępu;

4. tradycyjne banki z siecią placówek, które nie udostępniają w żaden sposób kanału internetowego. Wynikać to może z przyjętej przez dany bank strategii lub przyczyn ekonomicznych. Mimo braku bankowości internetowej banki tego typu mogą oferować swoim klientom inne, nowoczesne kanały elektroniczne.

Podział może różnić się w niektórych szczegółach, jednak istotą jest wyodrębnienie zupełnie nowego typu bankowości, opartej w głównej mierze na nowym medium, jakim jest internet. Specyfika działalności takich banków oraz ich relatywnie krótki okres działania sprawiają, że wymagają one odrębnego podejścia w wielu kwestiach ich funkcjonowania. Elementem, który dodatkowo utrudnia taki podział, jest szybko postępujący proces konwergencji. W efekcie banki tradycyjne umożliwiają pełną obsługę poprzez kanały zdalne, a banki wirtualne rozbudowują sieć fizycznych oddziałów sprzedażowych.

Michał Macierzyński, Bankier.pl